Monster chef Special: Happy New Year 2019 (CUT)
แจบอมโยนผ้าห่มลงทับกายเล็กไว้แล้วหันหลังเดินเข้าไปในห้องน้ำ พยายามมองหากะละมังใบเล็กและผ้าขนหนูก่อนจะนึกได้ว่าของทั้งหมดอยู่ด้านนอก ด้วยความเร่งรีบและไม่ทันระวังทำเอาคนตัวโตที่ตั้งใจจะหันกลับหลังแล้วเดินออกไปด้านนอกชนเข้ากับร่างเล็กอย่างจัง แขนแกร่งเผลอยกขึ้นคว้าเอวเล็กเอาไว้ตามสัญชาตญาณ ดวงตาจ้องมองไปที่ใบหน้าน่ารักในระยะประชิดจนรู้สึกถึงลมหายใจ
ยองแจยังคงหลับตายืนนิ่ง คิ้วเข้มขมวดขัดใจหน่อยๆ ที่มีอะไรบางอย่างมาขวางทางเดินของเขาเอง ริมฝีปากเล็กขยับพูดอีกครั้ง
“ร้อน จะอาบน้ำ” ประโยคที่ได้ยินทำเอาแจบอมหลุดหัวเราะเบาๆ ก่อนจะรู้ตัวว่าตอนนี้กายขาวไร้อาภรณ์ปกปิดร่างกายด้านบน สายตาคมมองเลยลงไปถึงหน้าอกขาวแล้วกลืนน้ำลายอึกใหญ่
“กลับไปที่เตียงเดี๋ยวนี้เลยยองแจ” คนอายุมากกว่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ก่อนที่พี่จะทนไม่ไหว”
“ร้อน ร้อน พี่แจบอมยองแจร้อนจังเลยครับ”
แจบอมกัดฟันแล้วหลับตาลงช้าๆ นึกถึงใบหน้าเจ้าของร้านอาหารญี่ปุ่นเพื่อนยากแล้วนึกคาดโทษไว้ในใจ ก่อนที่เขาจะไปรับเจ้าตัวแสบนี่ไม่รู้ว่าซองจินเอาอะไรให้ยองแจกินเข้าไปบ้าง
น่าจับมากระทืบให้เข็ดหลาบเสียจริง
“ยองแจกลับไปรอพี่ที่เตียงก่อน” คนที่ต้องดูแลคนเมาเริ่มกดเสียงต่ำลง แจบอมพูดลำบากมากขึ้นกว่าเดิมเมื่อตอนนี้มือเล็กเริ่มขยับปัดป่ายไปตามกายแกร่ง หน้าท้องแข็งแรงถูกมือเล็กลูบไปมาเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว ทำเอาอีกฝ่ายต้องคอยระงับความรู้สึกที่พวยพุ่งขึ้นมาเอาไว้เงียบๆ ก่อนที่แขนเล็กสองข้างจะยกขึ้นไปคล้องไว้กับลำคอแกร่ง
ดวงตาคมมองหน้าน้องก่อนจะเบิกตากว้างเมื่ออีกฝ่ายขยับเข้ามาชิดจนไม่เหลือช่องว่างระหว่างกัน จมูกเล็กฝังลงไปกับซอกคอแกร่งแล้วค่อยๆ สูดดมกลิ่นกายของร่างสูงตรงหน้าแบบไม่สนใจว่าอีกฝ่ายกำลังจะขาดใจตายเพราะต้องอดทนอดกลั้นกับตนเอง
“ยองแจ” แจบอมเรียกชื่อน้องอีกครั้งทั้งที่จมูกเล็กยังคงไล่ฝังไปตามแนวลำคอจนถึงไหปลาร้า
“อือ หอมจัง” เสียงเล็กตอบกลับหลังจากที่ผละออกจากลำคอของพี่ แจบอมที่กำลังจะถอนหายใจโล่งอกกลับต้องตัวแข็งขึ้นมาอีกครั้งเมื่ออีกฝ่ายเขย่งกายขึ้นเล็กน้อยแล้วใช้ฟันคมงับเข้าที่ติ่งหูเบาๆ
“ยอง--”
เสียงที่กำลังจะเรียกสติคนตัวเล็กขาดหายไป ริมฝีปากหยักถูกปิดลงด้วยริมฝีปากของใครอีกคนที่ตัวเล็กกว่า แขนแกร่งที่โอบร่างเล็กเอาไว้เมื่อครู่เพิ่มแรงรัดมากขึ้นตามแรงอารมณ์ยั่วยวนของอีกฝ่าย แจบอมขยับเอียงใบหน้าตนเองให้ป้อนจูบคนเด็กกว่าได้แนบสนิทมากกว่าเดิม มือสองข้างที่วางไว้บนเอวเล็กขยับลงไปเคล้นคลึงสะโพกอีกฝ่ายเบาๆ แล้วค่อยๆ เพิ่มความแรงขึ้นเมื่อคนตัวเล็กส่งลิ้นเข้ามาเกี่ยวกระหวัดลิ้นในปากเขาด้วยตัวเองหวังจะชิมความหวาน
ทั้งสองคนป้อนจูบหวานกันนานจนมือเล็กเริ่มประท้วงด้วยการออกแรงบีบไหล่กว้างเพราะหายใจไม่ออก แจบอมออกมองหน้าน้องที่กำลังหายใจหอบ ก่อนจะฝังใบหน้าตนเองลงที่ซอกคอขาว ริมฝีปากและจมูกทำหน้าที่นัวเนียอยู่กับผิวขาวสะอาดไม่ยอมผละออกไปไหน
“อ๊ะ” เสียงของน้องที่ดังอยู่ริมหูทำเอาคนที่ตั้งใจก้มลงสร้างรอยสีกุหลาบไว้บริเวณไหปราร้ายกยิ้มมุมปากอย่างร้ายกาจ ก่อนจะขยับสร้างสร้างรอยเดิมจนร่างกายขาวเนียนเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ
มือสองข้างของเชฟหนุ่มยังคงทำหน้าที่ลูบไล้เอวเล็กคอยปลุกปั่นอารมณ์ไม่หยุด ส่วนด้านบนเขาขยับริมฝีปากมาครอบครองตุ่มไตบนหน้าอกน้อง ลิ้นร้อนกระหวัดชิมความน่ารักบนอกขาวจนน้องเผลอยกมือขึ้นขยำกลุ่มผมสีดำสนิทของพี่เพื่อระบายอารมณ์ความต้องการที่เกิดขึ้นในร่างกาย แล้วกดศีรษะของพี่ให้เล่นกับร่างกายตัวเองอยู่อย่างนั้นไม่ยอมปล่อย
“ยังอยากอาบน้ำอยู่ไหม” เขากระซิบถามน้องที่ตอนนี้ยืนระทวยอยู่ในอ้อมกอด
เสียงครางตอบรับจากริมฝีปากเล็กทำให้แจบอมได้ใจ ชายหนุ่มจัดการถอดอาภรณ์ที่ดูเกะกะทั้งของเขาและน้องออกจนหมด ก่อนจะดันกายเล็กให้เดินไปจนติดกับผนังเย็นของห้องน้ำ
ร่างเล็กถูกกอดจากด้านหลัง มือสองข้างทาบเข้ากับผนังห้องน้ำสีขาวเรียบ พยายามพยุงตัวเองไม่ให้ล้มลงไปกองกับพื้นหลังจากที่แจบอมยังคงใช้นิ้วร้อนคลึงเล่นอยู่กับหน้าอกเขาไม่หยุด
ฝักบัวอาบน้ำถูกหมุนเปิดให้ทำงาน น้ำเย็นหล่นลงมากระทบกายร้อนทำเอายองแจเผลอส่งเสียงครางออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ก่อนจะเม้มริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงเอาไว้เมื่อเริ่มรู้สึกตัว
“พี่แจบอม” คนตัวเล็กเอ่ยเรียกคนที่ยังกอดเขาไว้ จมูกคมไล่สูดดมกลิ่นกายหอมตั้งแต่หลังใบหู ท้ายทอย ซอกคอเรื่อยลงมาจนถึงแผ่นหลังพร้อมกับสบู่เหลวที่มือใหญ่ตั้งใจชโลมกายเล็กเพื่อทำความสะอาดอย่างที่เจ้าตัวเคยบอกไว้ “ผม--อ๊ะ”
ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อมือแกร่งที่เคยกอดกายเล็กไว้ขยับลงไปด้านล่างแล้วกอบกุมแกนกายเล็กเอาไว้ในมือ ก่อนที่จะเล่นกับมันอย่างเชื่องช้าจนคนในอ้อมกอดร้องประท้วงราวกับกำลังจะขาดใจ
“เวลาใกล้ปีใหม่แล้วนะยองแจ เรามาเคาท์ดาวน์กันดีไหมครับ”
“อื่อ” คนเด็กกว่าพูดไม่ออก เขายังคงถูกกระตุ้นอารมณ์ด้วยมือแกร่งและริมฝีปากอุ่นไม่หยุด
“ว่ายังไงครับ”
“ไม่...” ริมฝีปากเล็กเอ่ยเสียงเบา มือยังคงทาบไว้กับผนังเย็นราวกับเป็นสิ่งเดียวที่สามารถยึดเหนี่ยวร่างของเขาไว้แม้จะยากเต็มที
“พูดว่าอะไรนะครับ”
“ไม่...ไม่ไหว พี่แจบอม อ๊ะ...” เสียงเล็กครางสะดุ้งเมื่อคนที่ยืนอยู่ด้านหลังสอดนิ้วเข้าไปด้านในกายตนเองอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ริมฝีปากหยักประทับลงบนขมับเล็กหวังปลอบประโลมก่อนจะสอดนิ้วที่สองและสามตามเข้าไป แจบอมขยับมือตนเองเข้าออกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะดึงมันออกแล้วแทนที่ด้วยอีกสิ่งที่มีขนาดใหญ่กว่า
ยองแจเผลอร้องออกมาด้วยความตกใจ ความเจ็บแล่นจี๊ดเข้ามาบริเวณด้านหลังก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความรู้สึกเสียววูบเมื่ออีกฝ่ายค่อยๆ ขยับกายกระแทกเข้าไปด้านใน เสียงครางปนหอบของคนทั้งคู่ที่เต็มไปด้วยความสุขดังก้องสลับกับเสียงเนื้อกระทบกันท่ามกลางสายน้ำ สองกายผสานกันแนบแน่น ความรู้สึกทั้งหมดถูกถ่ายทอดผ่านการขยับกายเร่งเร้าจนในที่สุดถูกปลดปล่อยออกมาจนหมด
แจบอมอุ้มร่างเล็กออกจากห้องน้ำแล้ววางบนเตียงอย่างเบามือ ที่พูดว่าอีกฝ่ายตัวหนักก็เพียงแค่พูดไปอย่างนั้น อันที่จริงยองแจตัวเล็กเสียจนเขาสามารถอุ้มจนตัวลอยเลยต่างหาก คนทำน้องเหนื่อยเริ่มใส่เสื้อผ้าให้ร่างเล็กหลังจากทำความสะอาดในห้องน้ำเสร็จเรียบร้อย นิ้วเรียวสวยไล้ไปตามกรอบหน้าน่ารักของคนนอนหลับสนิทแล้วยกยิ้มอย่างพอใจก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากเล็กอีกครั้ง
“สวัสดีปีใหม่ครับ”
------
>>> มีต่อที่เด็กดีอีกนิดหน่อยค่ะ
========================
อย่าลืมกลับไปเม้นและอ่านทอล์คที่เด็กดีนะคะ / สวัสดีปีใหม่ค่ะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น